Tuurlijk, tis geen echte Chevy, maar nu Deawoo Chevrolet is geworden en bij OPEL is ondergebracht, er ook een Chevrolet Tigra bestaat, en OPEL ook van de GM familie is, mogen we best wel een beetje smokkelen. "Four wheels and a heart" is de Europeese campagne i.p.v. "The heartbeat of America".
Dit tuningsjaar zal dan ook helemaal in het teken staan van USA: Stars & Stripes, supercharger, Pennzoil, Chevrolet etc. etc. Maar voor het zover is maken we eerst de "nieuwe" garage netjes. FF de muren witten en opleuken, gereedschap naar binnen, je kent dat wel. Omdat deze garage geen stroom heeft heb ik een klein aggregaatje aangeschaft. Gewoon, als je even de compressor nodig hebt of een flex. Binnenkort is het toch weer licht 's avonds en dan kunnen we weer knutselen, en in de winter ga ik toch echt niet in het donker op de koude vloer liggen sleutelen.
Stress!
Waarom alles op het laatste moment? Vannavond is de Tec M&G en ik moet de deurpanelen die net klaar zijn nog monteren. Maar eerst "even" kijken waarom het raam aan de linkerkant het niet doet. "Kijk maar eens in die stekker bij je scharnier, daar wil wel eens vocht in zitten." zegt een monteur bij de Opel. Damn! Vocht? Het lijkt wel een Tsuuuuoverstroming! Had gewoon lekker zitten oxyderen en daardoor aan beide kanten een draadbreuk. De rest kun je raden. 3 uur bezig geweest om de stekker te demonteren, nieuwe draden aansluiten etc. Maar het werkt weer. Nu de panelen er weer op en klaar is klara. Het design blijkt niet ieders smaak, dat ben ik wel gewend, maar het ziet er wel gaaf uit. Vind ik. En dat is wat telt.
De garage begint ook wat te worden. Muren gewit, spullekes naar binnen en voor de stroom een aggregaatje. Best druk, in je eentje!
How2vervangjeeenkapottekilometerkabel.nl. Dus. In dit geval een eitje. Als de kabel breekt nokt je auto ermee, dus snel vervangen maar. Mijn kabel blijkt uit 2 gedeeltes te bestaan, en het stuk vanaf de deling naar de bak blijkt vaak te breken. Niet zo gek ook als je ziet wat dat laatste stuk een bochten maakt! Maar je klikt de koppeling los, maakt op de versnellingsbak de wartel los met een steeksleutel 22 (zit achter de schakelstang van de bak) en viceversa andersom weer in elkaar. Nog geen kwartier en weer vroem vroem!
Om de kabel te bestellen hebben ze je chassisnummer nodig en 30 euro. De andere helft vervang ik wel eens als ik de cockpit uit elkaar heb.
Kip en ei kwestie
Hoort een tijger nou in een kooi of hoort in een tijger een echte kooi?. Hoe dan ook, fase een van de kooi, of eigenlijk rolbeugel is een feit. Het handige is dat de fa. Wiecher de achterpoten zo heeft gemaakt dat ze door de uitsparingen van de speakers kunnen. En zo komen we weer bij Johan Cruijff die ooit eens zei "ieder voordeel hep ze nadeel", want nu moeten de compo's van achteren weer een nieuwe plek hebben. Die komen dan maar in de grote luiken in de achterkant links en rechts. Kun je er voortaan ook behoorlijk bij tenminste.
De rest spreekt voor zich, veel gepruts, passen & meten en veel geduld. En gewoon 10 gaten in je tijger boren om het zaakje vast te zetten. Kooi gaat er nu weer uit om gestraald en geepoxeerd te worden. Ik dacht eerst aan blauw, toen rood, maar zwart is eigenlijk ook wel mooi. Decicions, decisions...
Tis weer stressuh!
Ik heb het al eens vaker gezegd, de APK is altjd weer als een spannend examen. Kijken of die weer door de keuring heen komt. Nou dat was geen echt probleem. Alleen de Co stond op 1,1 bij 2500 tpm en die mag maar 0,5 max zijn, maar omdat de kat het hele jaar in een hoekkie in de schuur ligt, en de motor eigenlijk nog koud was zijn we nog een stukkie gaan rijden en toen bleef de teller op 0,18 hangen, en dat is best braaf met 10 jaar en 118.000 niet al te rustige kilometers op de teller. Dus we kunnen er een jaartje tegenaan. Wel vonden we op de brug een barst in het tectyl op de voorste rechter chassisbalk. "Hou die in de gaten, bij de Corsa B is dat een beruchte plek". Niet tegen dovemans oren dat soort dingen, dus eenmaal terug meteen krabben en jahoor, een lelijke plek.
Volgende dag samen met garageoverbuurman en OPEL reparateur Erik de koe bij de horens, ofwel tijger bij de kop gepakt, en een goede doch tijdelijke reparatie uitgevoerd. Het lelijke stuk weggeslepen tot we weer vaste grond onder de voeten hadden, en daar met 1mm plaat een nieuw stuk ingezet. Van de winter gaat gewoon de hele voorwielophanging los en zetten we er een nieuw stuk kokerbalk in. Zo weet je alsvast dat je je in de winter niet gaat vervelen!
Als laatste heb ik de rolbeugel helemaal vast gezet, bijgeleverde stickers erop en het typeplaatje gemonteerd, want een Wiechers rolbeugel of kooi wordt kompleet met materiaalcertificaat en serienummer geleverd. De kleur is uiteindelijk zwart geworden, dat vond ik toch het mooiste. Met dank aan de Fa. Epoxy te Zwaanshoek (voor het epoxeren uiteraard) en de Fa. Griekspoor in Nieuw-Vennep (voor het vakkundig stralen van de kooi).
Accumulator.
Zoow. Het was tijd voor een nieuwe accu. Niet dat de Optima op was, maar het is voor mij geen geschikte accu. Waarom niet? Omdat een Yellowtop een semietractiebatterij is met een relatief lage piekspanning en een lage voltage. Het is eigenlijk een batterij voor langdurige ontlading. Daarom gebruiken de ICE freaks deze het liefst. Om te starten hebben ze bij Optima dan ook eigenlijk de Redtop. Maar mijn tijger wordt weinig gebruikt, staat lang stil en moet dan ineens weer een hoge piekspanning leveren bij het starten. Je praat dan zomaar over 100-150 Amp. En doordat er al die tijd toch stroomverbruikers in de auto aanwezig zijn als radiogeheugen, klok, alarm etc. loopt de accu toch langzaam leeg. Dus had ik vaak moeite met starten.
Toen ik in eerste instantie opzoek ging naar een nieuwe gelaccu ontdekte ik dat er veel meer merken zijn die gelaccus maken. Sonnenschein, Varta, Exide, Tudor etc. Via Exide USA (oa eigenaar van Champion) kwam ik bij de Nederlandse importeur van Exide terecht. En hij vertelde over een nieuwe accutechniek die rekening houd met die stiekeme stroomverbruikers. Deze techniek heet STS (Sealed Technology Safe). En Rijsbergen is een dealer van Exide/Tudor dus vandaag een opgehaald. De accu heeft nog een paar leuke extra's; een indicator die de conditie van de accu aangeeft, afschermkappen voor de polen, superlicht en prijsgunstig: 66€! Vergelijk dat maar eens met de 270€ voor een gelaccu!
Spreekt voorzich lijkt me. Extra stabi waar meteen de gordels aan zitten. En nieuwe Sparco logo's op de stoelen
130.000 km heeft de 1.4 nu gedaan en zonder noemenswaardige problemen. 220 op de teller en altijd starten. 1 keer problemen met de EGR, maar daar weet ik nu wel mee om te gaan en hoe het te voorkomen. Maar toch, met al dat 2 liter geweld van veel tijgers en die verrekte turbodiesels om je heen wordt het toch tijd voor een upgrade. Een 2.0 ligt voor de hand, maar dat trekt mij niet. Te zwaar, te veel aanpassingen, niet meer erg bijzonder en ik vertouw er niet op dat bij een ongeval de verzekering erg mee werkt. Tenslotte moet een dergelijke ombouw bij de RDW gemeld worden en daar heb ik ook geen trek in. Blijft alleen een 1.6 over. Van 90 naar 115 pk is al een aardige verbetering, maar het mag wel ietsje wilder, vooral onderin het toeren gebied zou een extraatje welkom zijn.
Het plan is dus dat we het blok gaan voorzien van een compressor. Veel trekkracht onderin zonder alle aanpassingen die bij een turbo om de hoek komen kijken. Niet de makkelijkste weg, ook niet de goedkoopste maar wel het meest effectieve in mijn ogen. Zie het maar als NOS maar dan met een fles die nooit leeg gaat.
Blok is van een Corsa GSI, zonder EGR klep (C16XE). Vliegwiel is afgedraaid, kleppen zijn geslepen en blok is gereinigd in een wasmachine voor motorblokken. Zuigers uitgewogen, krukas gebalanceerd.
Let the madness begin....
De Amerikanen zeggen charger, de Engelsen blower en de Duitsers kompressor. Hoe dan ook, dit is hem, een Roots uit de New Mini Cooper Works. Nu is het zaak het blok te gaan opbouwen en voor te bereiden op een compressor, en als alle onderdelen eraan hangen kunnen we de uiteindelijke plaats van de blower bepalen. Het mooie werk gaat beginnen.
Het onderblok ontdoen van de zwarte verf is nog een hele klus. Alles in de afbijt en met een set verschillende messing borstels in de accuboor kom je een heel eind. Alle schroefdraden met tappen nog eens nagelopen kan het bonkie gietijzer nog eens in de wasmachine waarna hij opnieuw in de kleur kan. Nieuwe olie en waterpomp liggen alweer klaar.
Met thinner is het blok goed ontvet en met rode Hammerite primer heeft het onderblok zijn eerste 2 lagen verf gekregen. Ziet er meteen weer heel anders uit. Morgen gaat de kleur erop.
Na alles afgeplakt hebben, en een stapeltje oude bouten in alle gaten gedraaid te hebben kan de spuit erover heen. Zoals alles is ook dit weer veel werk maar het resultaat mag er zijn. Volgende klus: het polijsten van de aludelen zoals de kop, carter etc.
En zo sluiten we weer een jaar af. Een jaar met geen hele grote projecten. De rolkooi, deurpanelen en witte leds in het instrumentarium. Maar het bezoek aan Trax op Silverstone was gewelding. Als laatste dit jaar is een begin gemaakt met de ombouw van het Corsa blok. De compressor ligt op de plank, in grote lijnen is bepaald wat de koers gaat worden en ik ben nu bezig met het verzamelen van de benodigde onderdelen.
Maar ook zijn vanuit Canada een set zwarte DAI Racer velgen onderweg die samen met een paar stukjes rubber van TOYO voor de finishing touch qua exterieur maar zeker qua wegligging gaan zorgen.
En last but not least was er het afgelopen seizoen de bekeuring en de gewonnen rechtzaak. Dat heeft heel veel tijd en energie gekost, maar het recht heeft gezegevierd.
Ik laat jullie nog een paar plaatjes zien van mijn laatste plannen voor volgend jaar en we spreken elkaar snel weer op het forum, email of op de talloze komende meetings van 2006!
